وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

به خورشيد سوگند و گسترش نور آن.

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلاَهَا

به ماه سوگند، آنگاه كه از پى خورشيد در آيد.

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلاَّهَا
به روز سوگند آنگاه كه زمين را روشن سازد.

وَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
به شب سوگند، آنگاه كه زمين را بپوشاند.

وَالسَّمَآءِ وَمَا بَنَاهَا
به آسمان سوگند و آنكه آن را بنا كرد.

وَ الْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
به زمين سوگند و آنكه آن را گسترانيد.

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
به نفس سوگند و آنكه آن را سامان داد.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
پس پليدى‏ها و پاكى‏هايش را به او الهام كرد.